Pravilnik o načinu i postupku za utvrđivanje vremena i uzroka smrti, za obdukciju leša kao i za postupanje sa odstranjenim delovima ljudskog tela

Član 1

Ovim pravilnikom uređuje se način i postupak za utvrđivanje vremena i uzroka smrti umrlih lica i za obdukciju leša, kao i za postupanje sa delovima ljudskog tela koji su hirurškim zahvatom ili na drugi način odstranjeni.

Član 2

(1) Vreme i uzrok smrti utvrđuju se lekarskim pregledom, i drugim medicinskim metodama, koristeći se pri tome dostignućima savremene medicinske nauke i na osnovu medicinske dokumentacije.

(2) Prilikom utvrđivanja vremena i uzroka smrti utvrđuje se i identitet umrlog.

Član 3

(1) Vreme i uzrok smrti utvrđuju se na mestu smrti.

(2) U slučaju naprasne, neznane i sumnjive prirodne smrti (na putu, na javnom mestu, u sredstvima javnog saobraćaja i sl.) vreme i uzrok smrti utvrđuju se u zdravstvenoj ustanovi.

Član 4

(1) O vremenu i uzroku smrti lica umrlih u zdravstvenoj ustanovi, odmah a najkasnije u roku od šest časova od utvrđene smrti obaveštava se porodica.

(2) Ako je umrlo lice iz stava 1. ovog člana novorođenče čija je majka smeštena u zdravstvenoj ustanovi, odmah i neposredno se obaveštava i majka.

Član 5

U slučajevima kada se leš zadržava više od 24 časa u letnjim, odnosno više od 48 časova u zimskim uslovima (zbog postupka identifikacije, preuzimanja za sahranu i dr.) leš umrlog čuva se u rashladnoj komori (hladnjači).

Član 6

Dijagnoza o uzroku smrti upisuje se na latinskom i srpskom jeziku i sa odgovarajućom šifrom.

Član 7

Prilikom preuzimanja za sahranu lica umrlih u zdravstvenoj ustanovi, obavezno se vrši provera identiteta.

Član 8

(1) U slučajevima predviđenim zakonom uzrok smrti se utvrđuje obdukcijom umrlog.

(2) Obdukcija umrlog, vrši se najranije nakon dvanaest sati od vremena kada je utvrđena smrt.

(3) Obdukcija umrlog vrši se u obdukcionoj sali, a u izuzetnim slučajevima i u drugoj prostoriji u kojoj su obezbeđeni higijenski i sanitarni uslovi.

Član 9

(1) Delovi ljudskog tela i organi koji su hrirurškim zahvatom ili na drugi način odstranjeni spaljuju se, odnosno sahranjuju.

(2) Spaljivanje, odnosno sahranjivanje odstranjenih delova ljudskog tela vrši se što pre, a najkasnije 72 časa od odstranjivanja.

(3) Spaljivanje odstranjenih delova ljudskog tela vrši se u posebnim pećima – inceneratorima.

(4) Peći za spaljivanje – inceneratori i prostorije u kojima su smeštene, treba da ispunjavaju sve sanitarno-higijenske i tehničke uslove, koji obezbeđuju sagorevanje bez ostataka.

Član 10

(1) Ukoliko postoji potreba za sudsko medicinskom ili drugom vrstom istraživanja odstranjenih delova ljudskog tela, isti se čuvaju pod sledećim uslovima:

(2) – na temperaturi do +4°S,

(3) – zaštićeni od glodara i drugih životinja,

(4) – obezbeđeni od dodira sa nestručnim licima i zloupotrebe.

(5) Čuvanje odstranjenih delova iz stava 1. ovog člana dozvoljeno je najduže sedam dana od dana odstranjivanja, osim za obavljanje nastave na fakultetima zdravstvene struke.

Član 11

(1) Ovaj pravilnik stupa* na snagu osmog dana od dana objavljivanja u „Službenom glasniku Republike Srbije”.

(2) Broj 110-00-206/99-01

(3) U Beogradu, 19. februara 1999. godine

(4) Ministar,

(5) dr Leposava Milićević, s.r.